Legenda romantycznej epoki która odmieniła brzmienie fortepianu. 215 lat temu urodził się Fryderyk Chopin

Sowa
Sowahttp://miejskireporter.pl
Wydarzenia, wypadki, pożary i inne informacje z życia Warszawy oraz bliższych i dalszych okolic.
Interwencje

Fryderyk Chopin, geniusz polskiego romantyzmu, w młodym wieku oczarował warszawskie salony i szybko podbił serca melomanów w całej Europie. Jego nasycone emocjami kompozycje fortepianowe do dziś są źródłem inspiracji dla pianistów z wielu zakątków świata. Dziś mija 215 rocznica urodzin Fryderyka Chopina.

Fryderyk Chopin przyszedł na świat 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli koło Sochaczewa, jako syn Mikołaja Chopina, Francuza osiadłego w Polsce, oraz Tekli Justyny z Krzyżanowskich. Od najmłodszych lat przejawiał niezwykły talent muzyczny. Już jako kilkuletnie dziecko tworzył drobne kompozycje i występował w warszawskich salonach, zaskakując gości biegłością w grze na fortepianie. Rodzina dbała o jego rozwój artystyczny i intelektualny – rodzice cenili nie tylko edukację muzyczną, ale też ogólne wykształcenie humanistyczne.

Dwoje ludzi rozmawia przed białym, jednorodzinnym domem w otoczeniu drzew i krzewów, w promieniach słońca.
fot. Maciej Szczepańczyk

W wieku kilkunastu lat Chopin był już regularnym gościem na warszawskich koncertach charytatywnych i towarzyskich. W tym czasie kształcił się u wybitnych pedagogów, m.in. Józefa Elsnera, który dostrzegł w nim ogromny potencjał twórczy. Chopin szybko zyskał uznanie w stolicy, gdzie z entuzjazmem przyjmowano jego oryginalne kompozycje fortepianowe. Były to przede wszystkim polonezy, mazurki oraz pierwsze koncerty, w których świadomie sięgał po elementy polskiego folkloru muzycznego, nadając im jednocześnie romantyczny wyraz.

Młody mężczyzna o falujących włosach w eleganckim ubraniu, patrzący w obiektyw. Fryderyk Chopin na portrecie.

W 1830 roku, po pożegnalnym koncercie w Teatrze Narodowym w Warszawie, Fryderyk Chopin wyjechał z kraju. Okres zaborów i niepokoje polityczne sprawiły, że nie wrócił już do ojczyzny. Pierwsze miesiące na obczyźnie spędził w Wiedniu, by ostatecznie osiedlić się w Paryżu. Tam szybko zyskał renomę jednego z najwybitniejszych kompozytorów epoki romantyzmu oraz znakomitego pedagoga fortepianu. Choć grywał w paryskich salonach pełnych artystów i arystokracji, unikał występów w wielkich salach koncertowych – zdecydowanie wolał kameralną atmosferę i bliski kontakt z słuchaczami.

Paryskie życie Chopina nie ograniczało się wyłącznie do sfery muzycznej. Kompozytor utrzymywał kontakty z wybitnymi twórcami epoki, takimi jak Franciszek Liszt, Hector Berlioz czy Eugène Delacroix. Ten ostatni sportretował Chopina. W jego życiu ważną rolę odegrała także pisarka George Sand, z którą łączyła go bliska relacja. Chopin wciąż intensywnie komponował: powstawały w tym okresie m.in. słynne nokturny, preludia i kolejne polonezy. Jego utwory zyskały status arcydzieł dzięki unikalnemu połączeniu polskich inspiracji ludowych, śpiewnej melodyki oraz wirtuozerskiej harmonii.

Mężczyzna z kręconymi włosami, ubrany w czarny płaszcz, spogląda w bok, na tle ciemnego obrazu. Fryderyk Chopin w portrecie.
Obraz Eugène Delacroix

Mimo sukcesów artystycznych stan zdrowia Chopina systematycznie się pogarszał. Cierpiał na chorobę płuc, najpewniej gruźlicę, która w owym czasie nie była w pełni uleczalna. Zmagał się z atakami osłabienia, a nawet kilkutygodniowymi okresami całkowitego wycofania z życia towarzyskiego. Zmarł 17 października 1849 roku w swoim paryskim mieszkaniu, mając zaledwie 39 lat. Pogrzeb odbył się w kościele św. Magdaleny w Paryżu, a ciało kompozytora spoczęło na cmentarzu Père-Lachaise. Serce artysty zgodnie z jego wolą zostało przewiezione do Warszawy i złożone w Kościele Świętego Krzyża przy Krakowskim Przedmieściu.

Mężczyzna w płaszczu wręcza prezent mężczyźnie w garniturze, w otoczeniu grupy osób na zewnątrz.

Dzieła Fryderyka Chopina od ponad dwóch stuleci inspirują nie tylko świat muzyczny, ale i całą kulturę europejską. Jego fortepianowe miniatury, mazurki, walce czy nokturny stały się kamieniami milowymi romantyzmu i do dziś stanowią repertuar obowiązkowy największych pianistów. Unikatowe brzmienie, pełne melancholijnej tęsknoty, a zarazem głęboko zakorzenione w polskiej tradycji, plasuje Chopina w czołówce najwybitniejszych twórców w historii muzyki.

Zobacz wideo

Podobne artykuły