Dziś w biurze podawczym Sądu Okręgowego w Warszawie został złożony wniosek w trybie art. 324 kpk o umorzenie postępowania i zastosowanie środka zabezpieczającego w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym w sprawie przeciwko Mieszkowi R. podejrzanemu o to, że:
- W dniu 7 maja 2025 r. w Warszawie na terenie kampusu Uniwersytetu Warszawskiego, działając z zamiarem bezpośrednim, zabił ze szczególnym okrucieństwem pracownicę UW w ten sposób, że wielokrotnie zadał pokrzywdzonej ciosy siekierą w głowę, szyję, tułów i ręce, w wyniku czego ww. zmarła, tj. o czyn z art. 148 § 2 pkt 1 k.k.
- W dniu 7 maja 2025 r. w Warszawie na terenie kampusu Uniwersytetu Warszawskiego znieważył zwłoki pracownicy UW, tj. o czyn z art. 262 § 1 k.k.
- W dniu 7 maja 2025 r. w Warszawie na terenie kampusu Uniwersytetu Warszawskiego, działając w zamiarze bezpośrednim, usiłował zabić pracownika Straży Uniwersyteckiej UW, który w obronie koniecznej usiłował zapobiec dokonywanemu przez podejrzanego zabójstwa pracownicy UW i ujął go, chroniąc bezpieczeństwo i porządek publiczny, zaś podejrzany kilkakrotnie zadał mu ciosy siekierą w głowę i dłoń, powodując średnie obrażenia ciała, jednak zamierzonego skutku w postaci zabójstwa nie osiągnął z uwagi na postawę obronną pokrzywdzonego oraz interwencję innej osoby, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 3 k.k. w zw. z art. 231b § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
- W dniu 7 maja 2025 r. w Warszawie w Komendzie Rejonowej Policji Warszawa I przy ulicy Wilczej 21 naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji podczas i w związku z wykonywaniem przezeń obowiązków służbowych w taki sposób, że w trakcie zakładania mu kaftana bezpieczeństwa ugryzł go w nogę, tj. o czyn z art. 222 § 1 k.k.
Decyzja o skierowaniu przez Prokuraturę wniosku do Sądu Okręgowego wynika z analizy, uzyskanej po wielotygodniowych badaniach w ramach obserwacji w ośrodku zamkniętym, opinii biegłych psychiatrów, według których podejrzany w chwili popełniania wszystkich czynów był niepoczytalny.
W opinii sądowo-psychiatryczno-psychologicznej z dnia 12 stycznia 2026 r. (po przeprowadzonej obserwacji sądowo-psychiatrycznej) biegli rozpoznali u podejrzanego zaburzenie psychiczne o charakterze psychotycznym. Na popełnienie przez Mieszka R. czynów zabronionych złożyło się współdziałanie min. nieprawidłowych cech osobowości oraz rozwiniętej psychozy z zaburzeniami oceny rzeczywistości i poczuciem wyższej konieczności popełnienia takich czynów.
Wskutek wniesionych przez pełnomocnika pokrzywdzonych zastrzeżeń do opinii, wywołano opinię uzupełniającą, w której biegli psychiatrzy i psychologowie wskazali na podwyższone, wieloczynnikowe ryzyko przyszłych problemów w kilku obszarach. W zakresie leczenia i motywacji istnieje prawdopodobieństwo instrumentalnego podejścia do terapii i koncentracji na skróceniu izolacji, co może świadczyć o niskiej wewnętrznej motywacji do leczenia. W zakresie leczenia i nadzoru wskazano, że deklarowana współpraca może mieć charakter pozorny i instrumentalny, ukierunkowany na uzyskanie korzyści w postaci opuszczenia izolacji przy jednoczesnym utrzymywaniu istotnych czynników ryzyka popełnienia podobnych czynów w przyszłości.
Wbrew pojawiającym się w mediach pogłoskom, wniosek prokuratury nie obejmuje umieszczenia w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym. Zgodnie z aktualnym stanem prawnym, umieszczenie w takim ośrodku jest możliwe wyłącznie wobec osób, które uprzednio odbywały długotrwałą karę pozbawienia wolności. Z uwagi jednak na stwierdzoną przez biegłych niepoczytalność, nie jest możliwe przypisanie podejrzanemu winy i w konsekwencji – nie jest możliwe skazanie go i wymierzenie mu kary. Jak podkreślili biegli w opinii uzupełniającej, w pierwszej opinii odwołano się do rozwiązania instytucjonalnego, jakim jest Krajowy Ośrodek Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym w Gostyninie, jako modelu oddziaływań przeznaczonych dla osób o najwyższym poziomie zagrożenia. Jednocześnie biegli podkreślili, że wskazanie tej konkretnej instytucji miało charakter funkcjonalny, a nie formalno-prawny.
W przypadku uwzględnienia przez sąd wniosku o zastosowanie środka zabezpieczającego czas pobytu w szpitalu psychiatrycznym nie jest z góry określony. Oznacza to, że podejrzany może go nigdy nie opuścić.
Prokurator Piotr Antoni Skiba Rzecznik Prasowy Prokuratury Okręgowej w Warszawie
