Stanisława Celińska nie żyje. Aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna oraz piosenkarka zmarła 12 maja 2026 roku w wieku 79 lat. Informacja o jej odejściu została przekazana w komunikacie na oficjalnym profilu artystki, a także potwierdzona przez jej menadżera Macieja Muraszkę.
Stanisława Celińska należała do najbardziej rozpoznawalnych polskich aktorek swojego pokolenia. Była związana z teatrem, filmem, telewizją, radiem oraz sceną muzyczną. Urodziła się 29 kwietnia 1947 roku w Warszawie. W 1969 roku ukończyła Wydział Aktorski warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, gdzie kształciła się pod opieką Ryszardy Hanin. Jeszcze przed dyplomem wystąpiła w warszawskim Teatrze Współczesnym jako Aniela w sztuce Aleksandra Fredry „Wielki człowiek do małych interesów” w reżyserii Jerzego Kreczmara.
Przez lata była związana przede wszystkim z warszawskimi scenami. Występowała między innymi w Teatrze Współczesnym, Teatrze Nowym, Teatrze Dramatycznym, Teatrze Studio, Teatrze Kwadrat i TR Warszawa. Przez jeden sezon grała także w Teatrze Nowym w Poznaniu. Współpracowała z reżyserami należącymi do najważniejszych postaci polskiego teatru, w tym z Erwinem Axerem, Jerzym Kreczmarem, Tadeuszem Łomnickim i Jerzym Grzegorzewskim.
W filmie zadebiutowała w „Krajobrazie po bitwie” Andrzeja Wajdy z 1970 roku, występując u boku Daniela Olbrychskiego. Ta rola stała się jednym z najważniejszych początków jej kariery ekranowej. W kolejnych latach grała w filmach i produkcjach tworzonych przez między innymi Krzysztofa Zanussiego, Stanisława Bareję, Jerzego Antczaka, Janusza Majewskiego, Wojciecha Marczewskiego, Piotra Szulkina, Barbarę Sass, Andrzeja Barańskiego i Kazimierza Kutza.
Szerokiej publiczności była znana również z ról telewizyjnych. Rozpoznawalność przyniosły jej między innymi występy w serialu „Alternatywy 4” Stanisława Barei. Artystka miała także bardzo duży dorobek w Teatrze Telewizji, gdzie zagrała blisko 60 ról.
Celińska była wielokrotnie nagradzana. Otrzymała między innymi Polską Nagrodę Filmową za rolę w filmie „Pieniądze to nie wszystko”, nagrodę na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za rolę w „Spisie cudzołożnic”, nagrodę Teatru Polskiego Radia „Wielki Splendor”, Feliksa Warszawskiego oraz nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza za rolę w „Oczyszczonych” Sarah Kane w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego.
W jej dorobku znalazły się również ważne odznaczenia państwowe i branżowe. W 1986 roku została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi, w 2011 roku otrzymała Złoty Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”, a w 2014 roku Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla polskiej kultury oraz osiągnięcia w pracy artystycznej i twórczej. W 2019 roku otrzymała Fryderyka w kategorii muzyka poetycka za płytę „Malinowa…”.
Osobnym rozdziałem jej kariery była muzyka. Jako piosenkarka debiutowała w 1969 roku na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, gdzie otrzymała nagrodę za utwór „Ptakom podobni”. Po latach wróciła do śpiewania, a jej późna kariera muzyczna została szeroko zauważona po wydaniu singla „Atramentowa Rumba” i albumów z cyklu „Atramentowa”. Oficjalna strona artystki podaje, że album „Atramentowa” uzyskał status podwójnej platyny.
W ostatnich miesiącach przed śmiercią artystka odwoływała część koncertów z powodów zdrowotnych. Media informowały, że chodziło między innymi o narastający ból kręgosłupa i konieczność przyspieszenia operacji. Dostępne komunikaty o śmierci Stanisławy Celińskiej nie wskazują jednak oficjalnej przyczyny jej odejścia.
Stanisława Celińska pozostawiła po sobie dorobek obejmujący role teatralne, filmowe, telewizyjne, radiowe oraz nagrania muzyczne. Była artystką, która przez dekady funkcjonowała jednocześnie w kilku obszarach polskiej kultury, a jej twórczość była wielokrotnie nagradzana i przypominana przez kolejne pokolenia widzów oraz słuchaczy.
